The story continues, maar dan wel alleen…

Weer even een update vanuit het zuiden.

Vorige week hebben we kennis gemaakt op de basisschool waar we misschien ons onderzoek kunnen doen. Dit is Qhayiya primary school in Bathurst (klein plaatsje verder op). De directeur was erg enthousiast en vond het geweldig dat er weer pabo studenten waren. We hebben gekeken in de klassen en volgende week starten we met oriëntatie om te kijken of we hier aan de slag kunnen.

Maandag was het dan zover: ons eerste dagje op een Zuid Afrikaanse school. We werden meteen in het diepe gegooid. De leerkracht van grade 4 (groep 6) was nog even bezig met het voedsel in de keuken. Of wij wel wilden beginnen met de rekenles. 49 paar bruine ogen staarden ons aan. Eerst maar beginnen met ‘Goodmorning’. Ze gingen allemaal staan en zeiden in koor: ‘Goodmorning teacher’. Wachtend tot dat wij gingen zeggen dat ze weer mochten gaan zitten. We hebben enkele sommen uitgelegd en toen konden ze aan de slag. Later was daar de leerkracht ook alweer en konden we kijken in de andere groep.

Dinsdag mochten wij een les geven. Helemaal in het Engels, een uitdaging voor de ons maar ook voor de kinderen. In grade 4 krijgen de kinderen namelijk voor het eerst in het Engels les (instructie en voertaal). Omdat wij geen Xhosa kennen, kunnen we ook niks vertalen. Een les over de provincies van Zuid Afrika (leren we zelf ook nog wat). Ik moet zeggen dat we dit er goed vanaf hebben gebracht.  Even een kaart tekenen op het bord (want een digibord hebben we hier natuurlijk niet). En klassikaal de namen van de provincies bespreken. Opeens kreeg de leerkracht een telefoontje en ze moest dringend weg. Daar stonden we dan, voor grade 4 zonder leerkracht.  Hiervoor zijn we in Nederland gewaarschuwd. Niet de les gaan overnemen want dan denken ze dat dit elke keer kan. Nog even ‘hoofd schouders knie en teen’ gedaan en toen hebben we de kinderen aan het rekenen gezet. Ook wij zijn, net als die leerkracht, de klas uitgelopen. Heel gek!

Dinsdag zijn op de namiddag ook nog naar een ander project geweest. Dit is het vrijwilligers werk wat ik ga doen. Samen met Marlies en Hanne hebben we huiswerkbegeleiding gedaan.  Ook hier werden we meteen in het diepe gegooid. Wiskunde aan grade 7, 8 of 9. Algebra kan ik niet en finacial mats is ook niet voor mij weggelegd. Dus samen met Marlies heb ik een les over graden en hoeken gegeven aan grade 7. Stiekem wel een beetje trots op mezelf dat ik dit zomaar doe en dat het nog goed gaat ook!

Een reis als deze kent helaas ook minder leuke kanten. Zover van huis kan maar één ding je grootste nachtmerrie zijn: Terug naar Nederland moeten omdat er iets met je familie is. Gistermiddag heb ik Marlies uit moeten zwaaien. Zij is namelijk terug naar huis omdat haar vader in het ziekenhuis ligt. Een hectische dag met veel emoties. Gelukkig heeft de verzekering kunnen regelen dat ze meteen naar huis kon.

Marlies weet dat je altijd terug mag komen. We hebben een deurmat met ‘welcome’ er op en dat geldt zeker voor jou! Ik zal je missen..

En toen zat ik opeens alleen in Zuid Afrika. Nou ja, alleen? Ik heb ik al ontzettend veel mensen leren kennen. Mijn huisgenoten zijn echt top meiden, die er nu ook voor mij zijn. Hoe het nu komt mijn het onderzoek weet ik niet. Volgende week ga ik starten in mijn eentje. Plannen omgooien en weer verder.

Komend weekend eerst maar even mijn hoofd leeg maken. Een weekendje surfen in Jeffreys bay. Ik ben benieuwd…!

Leafs!