Een linkse blik op de weg en een blikje sardientjes

Het lijkt of ik nog steeds aan het vakantie vieren ben. Stiekem is dat ook zo…Het opstarten van een onderzoek gaat hier moeizaam. In Nederland waren we hier voor gewaarschuwd dus druk kunnen we ons nog niet maken, toch Marlies?
Afgelopen week zijn we samen met SPH een dag op pad geweest. Zij gingen namelijk verschillende projecten bezoeken. Omdat wij graag willen weten wat er leeft in de township zijn wij mee gegaan. Dit was een vermoeide maar zeer indrukwekkende dag. We zijn op scholen, kinderenopvang en ouderenopvang geweest.
Ook zouden we deze week een bezoek brengen aan Nemato change a life. Dit is een opvang waar kinderen kunnen sporten en huiswerkbegeleiding krijgen. Echter ging deze afspraak (wederom) op zijn Afrikaans. Daar aan gekomen waren de kinderen druk aan het sporten in de regen… De huiswerkbegeleiding was pas 2 uren later en dus had het eigenlijk niet veel nut dat wij er waren. Stenden maar weer opgebeld en we zijn weer opgehaald. Volgende week maar weer proberen. Want dit is namelijk ook het project waar Marlies en ik vrijwilligers werk gaan doen. Dit start volgende week dus daar horen jullie vast nog wel meer over!

Tsja en wat moet je verder met al die vrije tijd? Juist, een weekendje weg! Met acht meiden zijn we dit weekend naar Tsitsikamma geweest. Twee auto’s en 4 uurtjes rijden. Daar zat ik dan, in de blauwe VW polo, achter het stuur!! Zomaar even links rijden! Na de gordel aan de verkeerde kant te willen pakken en met mijn hand tegen de deur te knallen om de koppeling te pakken ging het prima. (Dit kan ik dan maar weer afstrepen van mijn bucketlist!)
We verbleven in een geweldig hostel. Toen we na het verdwalen (jaja, ik hoor jullie denken, vrouw…) kwamen we aan bij een look a like Villa kakelbont! Dieren liepen door de tuin, de hangmatten hingen tussen de bomen en het kampvuurtje stond klaar om aan gestoken te worden. Met z’n allen op één kamer. Een stapelbed van driehoog gemaakt van grote stammen hout. Spulletjes gedropt en meteen maar even de omgeving verkennen. Op de snel weg stond aan gegeven “Tsitsikamma big tree”, dat leek ons wel wat. Een grote boom was het inderdaad maar de foto’s met de zelfontspanner waren leuker dan die boom!
’s Avonds hebben we ontzettend hard gelachen. Eerst in het restaurant waar we hebben gegeten. Een ‘Old American diner’ vol met foto’s van Elvis en Marlyn! Als toetje vonden we een kapstok vol pruiken, wat een feest!
Daarna hebben we de avond afgesloten met een chill sessie in de jacuzzi. Het hostel had namelijk een jacuzzi, dus daar moesten we in. Echter was dit ding niet gebouwd voor 8 meiden. Ach beetje proppen en schuiven en voilà! We leken wel een blik sardientjes maar we zaten er in!

Zaterdagochtend zijn we naar het Tsitsikamma national park gereden. Daar werden we allemaal in een reddingsvest gehesen en kregen we ene peddel in onze handen gedrukt. Op naar een kajak avontuurtje! Na een wandeling van 20 minuten (trappetjes op en zelf over de rotsen klimmen) kwamen we bij de kajak. Een adembenemend uitzicht! Daar zaten we dan, in ons bootje op een riviermonding bij de oceaan. Geweldig! Na deze 3 uur durende tocht nog lekker genoten op het strand. Zo blauw heb ik de zee nog nergens gezien!
Zondag ben ik samen met Maartje en Sanne terug gegaan naar het park. De rest ging met Paula en Simone mee om te kijken hoe die gingen bungee jumpen (respect hoor meiden!) Weer lekker op het strand gelegen en weer een tintje bruiner geworden! Rond twee uur zijn we weer richting de campus gegaan. In de party auto met keiharde muziek en de Ipod van Sanne (jason derulo – trumpets) was de rit zo voorbij! Een geweldig weekend gehad met de meiden!

Ook is er iets minder leuk nieuws. Vanochtend werd ik weer wakker met hevige kiespijn. Het was nog niet zo erg als in Johannesburg maar ik heb meteen een afspraak bij de tandarts geregeld. Daar lag ik op de stoel met de keus: of de kies er uit of een wortelkanaalbehandeling. Dus beste mensen ik heb mijn allereerste (en hopelijk laatste) wortelkanaalbehandeling bij een Afrikaanse tandarts gedaan. (Dit had ik altijd willen afstrepen van mijn bucketlist?!?) Gelukkig kan nu nog heel even van de verdoving genieten.. Maar ik voel de pijn er weer door heen komen. In de middag zou het nog zeer doen maar daarna zou het beter moeten gaan, aldus de tandarts. Over twee weken er weer heen om de noodvulling eruit te halen en te kijken of het over is! I hope so…

Woensdag ben ik alweer een maand in Afrika. Alles gaat hier op z’n Afrikaans en toch vliegt de tijd voorbij! Ook met de scriptie gaat het op z’n Afrikaans. Op ons gemak kunnen we projecten bekijken. Wel zijn we bezig met vooronderzoek. Hoe zit het Afrikaanse schoolsysteem in elkaar en waar hebben ze de meeste moeite mee.

Leafs en mooi bly!