“Oer ús skynt de selfde sinne, wêr wy op de wrald ek binne.”

Lieve allemaal,

Wauw, toen zat ik hier alweer een week. Time flies… We hebben deze week al zoveel gedaan dat ik het gevoel heb dat we er al veel langer zitten. Nog een week te gaan en dan reizen we door naar Port Alfred. Maar voor het zover is, heb ik nog genoeg om met jullie te delen.

Vrijdag zijn we met Rebecca mee geweest naar school. We wilden graag kijken hoe de verschillen in Zuid-Afrika zelf zijn. Want elke school moet tenslotte het zelfde examen afleggen. Rebecca zit in grade 5 (voor ons groep 7) op een privé school. In tegenstelling tot ons heeft zij al aparte vakken, net als de middelbare school.
De leukste les om bij te wonen vond ik Afrikaans. Deze leerkracht had een klas lokaal vol visualisering. Overal hingen woorden en plaatjes. Ook hebben we een tongbreker in het Afrikaans geleerd: “Sannie sê Sannie sal sewe sakke sout sleep. Sannie sê sy sleep swaar.”
Aan het einde van de dag hadden de kinderen weekafsluiten, of zoals ze het hier noemen essembly. Dit keer werd er een toneelstuk opgevoerd over normen en waarden. Vier die we niet mogen vergeten zijn: be honest, work hard, show respect and responsibility.

Zaterdagmiddag zijn we naar Finetown geweest. Dit is een township in Ennerdale. Hier gaat Dirkje meestal elke eerste zaterdag van de maand heen. Lezen uit de bijbel, zingen, spelletjes doen en knutselen. Toen we aan kwamen rijden zaten er 16 kinderen al op ons te wachten. Een warm onthaal van mama Florine. Dikke knuffel en ook de kinderen komen enthousiast op je af.
Eerst allemaal wat eten en drinken. De broodjes hotdog worden gretig opgegeten, maar het drinken wordt door de meeste kinderen bewaard….

Met z’n allen zijn we naar binnen gegaan. Daar hebben we eerst een paar liedjes gezongen van Hillsong for kids. Rebecca deed de bewegingen en wij konden ze nadoen. Na het zingen was het tijd voor een Bijbelverhaal. Dit ging vandaag over ‘vissers van mensen’. En de kinderen werden vandaag letterlijk gevangen door het visnet.

Na het lezen en zingen was het tijd voor spelletjes. Marlies en ik hadden bedacht dat we ‘fopbal’ konden doen. Marlies en Dirkje een kring met de kleine kinderen en Rebecca en ik een kring met de grote kinderen. Dat een simpel spel zo leuk kan zijn!
Het hoogtepunt van de middag was het waterspelletje. De groep werd in twee teams verdeeld: team red en team blue. De bedoeling was om met een natte spons naar de fles te lopen en die zo vol mogelijk te krijgen. En een partij fanatiek dat ze waren! Geweldig om te zien!!

Tot slot hebben we met de kinderen geknutseld. Omdat het bijna Valentijn is, gingen we een gift box maken met daarin een paar chocolaatjes. En hoe vouw je een bakje? Met 16 vierkantjes. Wat wij thuis al in de kleuterklas leren was hier niet aan de orde. Voordoen, nadoen, tellen en zelf proberen. Aandachtig zitten ze dan naar je te kijken.

We dachten dat dit geen opdracht voor de jongens zou zijn. Maar dat hadden we mis. Drie jongens kwamen bij mij om te vragen of ze ook mochten knutselen. Natuurlijk! In een kring op de grond heb ik hun uitgelegd wat de bedoeling was. Eerst weer voordoen, nadoen en tellen. Heerlijk hebben ze zitten tekenen en geknutseld. Aan het einde kwamen ze bij mij voor de chocolaatjes. Ze mochten er drie pakken. Toen begonnen de onderhandelingen.. ‘mogen we 5?’ vroeg er één.  ‘of 4?’
Toen ik ze vertelde dat de rest maar twee had en zij er al eentje meer hadden begonnen ze te glunderen. Snel deden ze het derde chocolaatje in hun broekzak en de andere twee netjes in het doosje.

Moe maar voldaan kwamen we thuis. Bijzonder om te zien dat je kinderen zo blij kunt maken met zo iets simpels. De spreuk in de titel van deze blog komt hier zeker tot zijn recht. Over ons schijnt niet alleen dezelfde zon, maar ook dezelfde God. Ik ben heel dankbaar dat ik deze middag een zonnetje kon zijn voor deze kinderen.

Zondag middag zijn we met z’n vieren uit eten geweest. Rebecca is helemaal gek van sushi en wilde daar gaat met ons heen. Marlies en ik waren daar echter iets terughoudender in. We hebben gekozen voor een middenweg. Een restaurant waar je ook andere dingen dan sushi kan krijgen. In Ocean Basket heb ik heerlijk genoten van een stuk vis met rijst.

Aan het eind van middag zijn we naar Lesedi culture village geweest. Dit is een dorp waar de verschillende culturen van Zuid Afrika te zien zijn. Dit zijn Zulu, Xhosa, Pedi, Basotho. Bij elke stam moesten we de mensen groeten in hun eigen taal. Aan het einde was er een halfuur vol dans en muziek. Geweldig om te zien hoe mensen kunnen opleven van muziek. Ik vond het erg leuk om een kijkje te kunnen nemen in de verschillende culturen. Straks in Port Alfred zullen we voornamelijk Xhosa tegen komen. Dit is namelijk de stam die in de Eastern Cape woont.

Trouwens, over zonnestralen gesproken. Het regent hier zonnestralen. (Vandaag 32 graden!!) Maar tussen die zonnestralen door regent het helaas ook water. De afgelopen 3 dagen is er ongeveer 70mm regen gevallen!!

Gelukkig gaat het met mijn kies ook weer wat beter. Ik heb het idee dat de antibiotica aanslaat en door de pijnstillers is de pijn veel beter te dragen. Ik merk verbetering, HOERA!

Morgen is het dan zover: dé driedaagse Lodge safari in het Kruger nationale park. De koffer is gepakt (het is een drama om voor 3 dagen te pakken…) Om 5 uur in de ochtend worden we opgehaald. We mogen de verrekijker en dierenboeken van Dirkje lenen, dus we weten straks precies welke dieren we hebben gezien.. (hopen we..)

Liefs en mooi bly,

Janna